کتاب‌خوان‌ها می‌گویند
چه بخوانی و چرا.

تنهایی آدم های این کتاب با من هم موند:) در عجب سن اورسالام هنوز🥲😆یا حتی پیلارترنرا وقتی از اشتباهات درس نگیری محکوم به تکرار سرنوشتت میشی تا جایی که تمام فرصت های تغییر و ار دست میدی. شخصیت های کتاب این و تو وسعت چند نسل از یک خانواده نشون دادند.

اینکه توی زندگی همیشه وقتایی هست که فکر میکنی تمومه ولی باید حواست باشه که هیچ وقت نا امید نشی و دقیقا دری که خوشبختی پشتشه همون دریه که اسمش امیده.

از اون کتاب‌هایی بود که یک لحظه هم زمین نذاشتم. به نظرم چیزی که گمشده یک کتاب یا مکان نیست. خود اون آدمی هستش که سال ها زندگی رو کرده که مورد انتظار بقیه بوده.مثل مارتای داستان ،اوپالین و حتی هنری و بعد تصمیم گرفته کاری رو انجام بده که خودش میخواسته. بعضی از کتاب‌ها قرار نیست بهمون چیزی یاد بده رسالت بعضی از کتاب ها اینه که بهمون یادآوری کنند قبل از اینکه کسی برامون تصمیمی بگیره متوجه بشیم چه کسی هستیم.

«شیطان» داستانِ وسوسه‌ای‌ست که آرام‌آرام مرز میان خواستن و تسلیم شدن را از بین می‌برد. تولستوی بیشتر از آنکه درباره‌ی گناه حرف بزند، به ضعف‌های آدمی نگاه می‌کند؛ به میل‌هایی که وقتی سرکوب می‌شوند، لزوماً از بین نمی‌روند. چیزی که از کتاب با من ماند، این بود که گاهی سخت‌ترین نبرد انسان، نه با دیگری، که با خودش است.

آدم باید در این دنیا یک کار بزرگتری از زندگی روزمره بکند. باید بتواند چیزی را تغییر بدهد. حالا که کاری نمانده بکنم پس عشق می‌ورزم. این جمله رو از کتاب دوست داشتم